Er is een tijd van komen…

Deze week… 21 geworden in Suriname! Héhé, het is weer eens wat anders hé!? Welke landen deed ik al allemaal aan met mijn verjaardag? Ik kreeg er een opsomming van hoor! ;)!

Neen.. het was echt een zalig dagje! Echt iedereen was Super lief! De vele Lieve berichtjes uit België konden mij best wel ontroeren.. en dit bleek niet de laatste keer te zijn voor Suriname!

S’avonds gingen we lekker met zen allen eten in de Waag! Heerlijk.. de pakjes ronde was best ook wel leuk en grappig! Iedereen echt Super hard Bedankt! Is echt mega Lief van jullie.. en ja.. Suriname zal altijd een beetje bij mij blijven hierdoor ;)! Jullie waren geweldig! Ook het pre verjaardagsfeestje te Havana was er eentje om niet snel te vergeten..Maar hier geen details over, é Emilie?

Ondertussen kwam deze week de evaluatie en het afronden.. nog de laatste dingen in orde maken, beginnen pakken.. afscheid nemen, wat blijkbaar ook moeilijk was dan verwacht.. Brr!
Goed, voor verder verhalen.. als ik thuis ben! Ik heb nu niet meer de tijd om alles heel uitgebreid te vertellen, er moeten nog een hele hoop dingen gebeuren, valies maken, fiets terugbrengen, naar KLM.. allemaal rommel! Héhé!..
Maar goed.. toch nog even stilstaan bij Suriname…

Er is een tijd van komen…
Er is een tijd van gaan.. en de tijd van gaan is nu gekomen!
Het zou een onbegonnen werk zijn om de mooiste of leukste of aangrijpendste of emotioneelste of verdrietigste moment nog eens op een rijtje te zetten! Ik hoop en ben er van overtuigd dat jullie die meegekregen hebben tijdens de vele blog’s die ik de afgelopen 3 maand geschreven heb!

In het algemeen zou het cliché zijn te zeggen dat ik heel veel heb geleerd uit deze ervaring.. Beter om even over na te denken is wat ik nu juist heb geleerd tijdens deze ervaring!? Eerst en vooral over en bij mezelf en over anderen! Deze ervaring heeft mijn ogen op bepaalde vlakken weer een beetje verder laten open gaan! Maar ik ben ervan overtuig dat ogen nooit helemaal open gaan.. het is een beetje zoals.. “Pariwartan sansaar ka niyam hai.”

Enerzijds heeft het me weer een stukje dichter bij mezelf gebracht en heb ik door dit avontuur regelmatig in een spiegel gekeken. Een spiegel die toont wie ik ben met haar mooie kantjes maar eveneens een spiegel die toont wat professioneel nog beter kan en waar ik nog aan kan gaan werken! Die spiegel heeft me persoonlijk ook laten zien.. dat ik ontzettend blij ben dat ik heb doorgezet om dit te doen. In een van de vorige blog’s schreef ik dat ik net voor het vertrek twijfelde.. dat is waar.. maar weet je dat ik nu ook weer “twijfel” om naar België te gaan! Na 3 maand heb je in een ander land weer een beetje een leventje opgebouwd. Een leventje dat toch vaak wel gelijk stond aan “onbezorgd” leven. Dit meer in betekenis dat je alledaagse beslissingen hier echt op het laatste moment kan nemen. Ik heb het gevoel dat het leven hier veel minder planmatig verliep. Het is natuurlijk normaal dat er een bepaalde routine aanwezig was en moest zijn! Maar wanneer we wat aten, waar we op trip gingen, met wie we zouden afspreken.. Het kwam precies allemaal zo spontaan! Iets waar ik eerlijk gezegd ook wel “schrik” voor had. Je weet nooit op voorhand wie op hetzelfde paatje als jij gaat wandelen en of het paatje dan wel samen bewandelbaar is! Ik heb een aantal super fijne mensen hier leren kennen, waar ik echt geweldige dingen mee gedaan heb, waar ik dingen van geleerd heb, en die mij geholpen hebben dingen over mezelf te leren. Door deze ervaring heb ik voor mezelf echt duidelijk gekregen dat ik nog naar het buitenland wil.. als stage zal dat niet meer lukken want het studeren zit er eind dit jaar op!? Woow.. Ik denk dan eerder aan werken in het buitenland, vrijwilligerswerk,.. Kampen,.. De tijd zal het mij later vertellen! Zorgen voor later, plannen voor later en meer nog dromen voor later!

Want als ik terug met beide voeten op de grond kom, moet ik toch ook wel eerlijk toegeven dat het niet altijd makkelijk was! In het begin was het echt aanpassen, het was echt leren verkennen. Ik had eigenlijk geen probleem met het open staan voor andere dingen, maar had soms wel “problemen” met hoe sommige dingen aangepakt worden! Ik vond het geweldig een andere cultuur te leren kennen, maar.. sommige dingen had ik liever niet geweten denk ik!? Dit.. omdat ik als belgje, studentje en indringer in deze andere cultuur zo machteloos sta. Wat kan ik doen tegen het leed van een andere? Toekijken.. en doen alsof ik het niet zie, is blijkbaar de enige oplossing? En het enige wat de andere mensen verwachten..

Als ik terugblik op de stage heb ik hier heel veel geleerd. Het was mijn eerste echte stage op een fysieke afdeling en zonder overdrijven, het was een schot in de roos! Echt waar! Poliklinisch werk is echt iets voor mij, jammer dat het in België zo weinig voorkomt als Ergotherapeut. In het begin was het ook hier echt aanpassen en gewoon worden. Zoals bij elke stage in het begin veel observeren.. noodzakelijk.. maar soms verveelt het. Ik neem nogal vaak graag snel het heft in eigen handen.. en hier bleek dat op de een of andere manier niet zo goed te lukken! Ik heb er naar mijn mening te lang over gedaan (lees: moeten doen) voor ik eindelijk wat zelfstandigheid had (lees:kreeg). Wanneer ik wel zelf therapeut mocht geven was het altijd leerzaam. Je leert zoveel bij als mensen je als therapeut goed observeren! In het algemeens zou ik nu kunnen zeggen dat ik nu hier in Suriname nog lang niet op mijn maximaal kunnen zitten.. zoveel factoren bepalen dat. In het begin veel moeten observeren, mensen die niet komen opdagen, planningen die in het 100 lopen, regen die de therapie van de kaart veegt en ga zo maar door! Hierdoor heb ik echt een aantal kansen gemist die ik nu jammer genoeg niet meer kan inhalen!

Toen ik met dit hele verhaal in januari 2008 begon wou ik 2 maand komen.. dat leek mij meer dan lang genoeg om van huis weg te zijn.. om mijn eigen was en plas te doen, om altijd zelf te moeten nadenken wat ik zou eten, om stagen te lopen in een vreemd land, om.. om.. om.., maar nu al die maanden later.. merk ik dat 3 maand echt nodig was! Anders was het ECHT te kort geweest! Te kort om aan te passen en op een degelijk niveau te functioneren! En uiteindelijk.. wat is 3 maand in een mensenleven?

Maar dan nu.. nu 78 dagen.. de omgekeerde trip op het programma staan! Gepakt en gezakt met hopelijk maar 25 kg (Haha..) Naar de luchthaven Zanderij, Amier mijn taximan zal me wegbrengen samen met Emilie! .. daar hele rompslop.. en dan hopelijk zonder problemen klaar voor een mooie vlucht naar Schiphol.. Terug naar het leven in België, vol structuur, vol opdrachten, vol verwachtingen, vol verplichtingen,.. maar bovenal.. op naar een diploma, leuke feestjes, iedereen terug zien, de liefsten een bigi brasa kunnen geven en gewoon.. genieten van al de dingen die voor Suriname zo fijn waren, de kleine dingen die ik soms een klein beetje miste, gewoon de vertrouwde omgeving, gezellig eentje gaan drinken/eten in de werf, een fijne babbel op kot, een Schreeuw van het fundament naar boven, zodat iedereen weet dat ik er ben! Gezellig gibberen in de keuken, aan de tafel, op zondag lekker vroeg opstaan om pistolekes in een zakje te draaien en koffiekoekken te verorberen tussen al het werken door.. Ja.. daar ben ik nu wel weer klaar voor!

En dan ben ik nu Echt.. klaar.. voor een laatste.. Veel liefs vanuit het verre Suriname aan de andere kant van de oceaan.. (en weet je.. eigenlijk ben ik veel dichter bij jullie dan jullie dachten ;))

Zoen en tot snel in real life!

Energierijke.. TinaAaaa!

Passief vs Actief!

Vrijdag 27/03

Ola!
Ik ben op dit moment gedwongen te rusten.. naar mijn lichaam te luisteren en mij neer te leggen bij de situatie! Hoe moeilijk dat ook is.. en hoe graag ik ook wil “rond rennen” en “lawaai maken”. Het gaat even niet zoals ik wil! Nog steeds niet.. De hele week gaat het op en af.. Teveel hooi op mijn vork nemen moet ik mij de volgende uren/dag bekopen.. Dus.. Doen we het maar echt rustig aan!

April is ondertussen in zicht.. Vreemd.. Binnen 16 dagen ben ik onderweg naar huis.. Als ik terug denk aan 16 dagen voor vertrek moet ik nu zenuwen beginnen krijgen!? Neen.. Ik heb soms het gevoel dat het hier nog lang niet gedaan is, omdat ik nog zoveel moet en wil doen.. helaas zal ik keuzes moeten maken en dan toch stilaan aan die loodzware valies beginnen denken!

Een valies die hopelijk niet teveel meer weegt dan toen ik kwam.. Want vertelde ik ooit dat ik meer dan 7 kg overgewicht had.. en bijgevolg een helse soms euro’s moest neerdokken op Schiphol? De bagage die ik van hier zal meenemen is niet in Kg uit te drukken, zelfs niet in woorden.. Het avontuur is nog niet gedaan en ik begin hier al te evalueren en reflecteren, ik zal er nog maar even mee wachten en proberen nog van deze laatste 2 weken met volle teugen te genieten! Want.. eens in België is het natuurlijk niet gedaan.. er staan nog 2 harde maanden voor de deur.. Maar.. toch had ik deze ervaring voor geen geld van de wereld willen missen! Daar ben ik nual zeker van!

Over de afgelopen week valt dus niet veel te vertellen.. Rusten, Slapen,.. en af en toe savonds wel eens iets gaan eten of zelf samen met de Hollanders koken! Altijd fijn! Door mijn ziek zijn.. en mijn harde schijf die terug wil werken, heb ik dan ook maar een paar dokters afleveringen gekeken hé! Het moest er toch ooit eens van komen zeker! Altijd grappig, zelf uit te zoeken wat de patiënt heeft.. en het al te weten voor ze het zeggen ! Héhé!

Het programma voor dit weekend en volgende week stond eigenlijk al vast. Zaterdag zouden wat kleine bezoeken doen in en rond de stad en zondag zouden we nog een rustig dagje luieren op White Beach. Volgende week zou ik op donderdag vertrekken naar Blanche Marie voor een laatste trip in Suriname. Dit is allemaal nog een beetje afhankelijk van mijn toestand en bloedwaarden tegen dan. Hopelijk kan het allemaal doorgaan en kan ik een mooi einde aan Suriname schrijven!
Op stage loopt het nu dus ook allemaal een beetje in het honderd. Eerst die regen, nu dit, volgpatient zie ik bijna niet meer. Even kijken hoe we dit gaan oplossen! Voor elk probleem is een gepaste oplossing zeker! Mijn paper van NDT ligt ondertussen in Brussel, dat is toch iets waar ik me even niet druk meer over hoef te maken. De stage is wel nog altijd leerzaam. Hoe langer ik het doe, hoe meer ik van poliklinisch werken hou! Echt! Normaal zou ik vandaag op werkbezoek gaan, jammer genoeg kan ik dit ook niet meedoen.
Vind het echt jammer dat ik die ervaringen mis, maar luisteren naar je lichaam, regel nummer 1 in de Tropen!

Maandag
Dit weekend terug een beetje actief proberen te zijn. Op zaterdag een fietstocht gemaakt naar een Hindoestaanse Bedevaartsplaats. Was wel fijn om te zien die grote beelden, al zegt het natuurlijk niet heel veel als je de achtergrond en betekenis er niet van kent! Het leek wel een beetje Disney achtig met al die kleuren! Hihi.. Daar nog lekker aan de Atlantische oceaan genoten van de heerlijke zee bries en de lekkere zon!
Savonds besloten we nog eens gezellig en lekker te gaan eten met onze Belgen.. Bij Sarinah.. Lekker en gezellig.

Op zondag zouden we Super vroeg opstaan om naar de vogeltjeswedstrijd te gaan kijken! 6uur die wekker, veel te vroeg natuurlijk! Bah! Om half 7 sta je daar dan te wachten en te wachten en te wachten en neen hoor er komt geen taxi! Dan maar een andere bellen! Uiteindelijk 20 na 7 in de stad op het onafhankelijkheidsplein. Ik vond er maar niets aan.. Het was helemaal niet duidelijk in het begin wat de bedoeling was, je moest op meters van die vogeltjes blijven en je hoorde niet eens welke vogel “lawaai” aan het maken was! Na even rond neuzen en de mensen die er toch plezier aan hadden laten genieten.. Op weg naar White Beach! Na een stop bij de Chinees voor wat eten en drinken kwamen we rond 9uur aan op White Beach! Lekker vroeg.. en ja.. Hoe kan het anders dan in Suriname.. Onderweg was het beginnen regenen! Het leek dat het een bewolkte en regenachtige dag zou blijven.. maar na enkele uren begon de zon erdoor te komen! In de namiddag nog lekker in de zon gelegen, lekker genieten en rustig relaxen want op Maandag begint het echte leven weer! Back to Stage! Savonds nog lekker een pannenkoek gaan eten en afgesproken met een Docent Kleuteronderwijs! Best gezellig! Heel wat informatieuitwisseling een lekker drankje in de Zanzibar en daarna snel naar bed!

Deze ochtend lekker vroeg opgestaan zodat ik op tijd bloed kon laten prikken om daarna naar stage te gaan. Niets bleek minder waar.. een helse rit om bij MediLab te geraken.. Maandagochtend in Suriname is bijna erger dan in Brussel, overal file en mensen die gehaast zijn om naar hun werk te gaan! Hels! Aangekomen bloed laten prikken en bloedingstijd laten meten!

Altijd even stressy.. dan vinden ze geen aders, dan blijkt het bloed heel dun te zijn! Bah.. en dan.. wachten op de uitslag, iedereen bekijk mij voor gek. Het was blijkbaar wel een goede tactiek want na een uurtje had ik het resultaat en alle nodige papieren voor de verzekering al! En.. Oef, geen Dengue, maar wel gedaalde bloedwaarden.. dus in België nog even laten hertesten voor de zekerheid, want blijkbaar heeft een klein of groot.. beestje mij toch te pakken gekregen!

Daarna terug naart Ziekenhuis, enkele van mijn patiënten gezien, nog wat Familiegesprekken gedaan! Kort, maar wel ok. Daarna moest ik geld gaan halen om mijn stage alsnog te betalen! Daar sta je dan met je geld.. blijkt dat die man een “beetje” later komt. Het was middag.. Suriname? Morgen een nieuwe poging..

In de namiddag in Revalidatiecentrum niet veel gedaan, wat bespreking, wat assessment gelezen..
Zo, ik voel me nog altijd niet optimaal, dus ga snel in men bed kruipen nu,want morgen is weer een nieuwe werkdag! “Gelukkig” een iets drukkere dan vandaag! Ik voel dat het hier heel hard begint af te korten en dat ik er nog het beste van moet maken!

Op voor de laatste 2 weken te Suriname! Ik zou zeggen.. Geniet nog even van de rust.. want ik kom er bijna weer aan!

Ohja, voor ik het zou vergeten.. op 26 April geef ik samen met Jasmien(Finland) en Jade(Denemarken) een “klein” feestje, om te “vieren” dat we terug thuis zijn! De party, fotoootjes kijken, iets drinken, babbelen, .. gaat door in Esperanca, boven de Alegria. Op facebook is er een event waar je kan aangeven of je komt! Iedereen.. die onze verhalen wil horen, onze foto’s wil zien, eens lekker wil bij babbelen of gewoon een beetje Fun wil maken is Welkom! Maar.. vergeet vooral die glimlach niet als je komt!
Be There!

Liefs,

Tot Blogs!

Na regen komt zonneschijn, Na zonneschijn komt regen..

Hallo!
Ik ga proberen vandaag toch een verslagje te maken van de afgelopen dagen, ondanks dat mijn hoofd er niet helemaal naar staat en ik mij eigenlijk echt lastig/slecht/ziek voel/ben.

Eerst even daarover misschien, dan weten jullie dat ook ineens. Sinds een aantal dagen voelde ik mij al niet optimaal, nog vaker dan gewoonlijk hoofdpijn, gewrichtspijn en sinds vandaag ook koorts en oogbol pijn. Spijtig genoeg zijn dit de symptomen. Ik werd dan ook verplicht door Stage om een bloedonderzoek te ondergaan en mij hierop te laten testen. Zucht, als ik nu ergens geen zin in had, dan was het wel ziek worden in Suriname. Zeker niet als je zelf in het ziekenhuis werkt en ziet hoe bepaalde dingen daar aan toe gaan. Achja, met alle moed en een super begeleidster aan de hand vertrokken we samen naar Medilab, dit is eerder iets privé, niet in een ziekenhuis, na iets meer dan een uur wachten heb je hier je uitslag al. Dan wist ik het snel en moesten er geen zorgen meer zijn.

Gelukkig.. Geen dengue voorlopig, volgende week een herevaluatie. Om zeker te zijn. Dengue is een vreemde ziekte, ze kan er al zijn, maar nog niet zichtbaar in je bloed, nog even afwachten dus. Zeker omdat ik me echt nog wel ziek voel en ik symptomen heb. Daarna nog even iets drinken, Vermoeiend dat dat was. Zeker de rit naar huis, het is een bloedhete dag vandaag, dan is het echt afzien. Nu zit ik rustig en fris neer, en probeer een beetje te rusten, in de hoop dat het weer snel beter gaat, en ik weer snel aan het werk kan. Ik heb het gevoel dat elke keer ik een planning maakt het wel mis loopt! Soms echt vreselijk, maar een mens leert ermee leven. Goed, nu genoeg hierover.. en terug naar het leuke weekend.

Vrijdag overdag niet heel veel gedaan, omdat ik me toen ook niet echt optimaal voelde. Smiddags gaan lunchen met de Hollandse Dames bij Lekker, is altijd lekker hé! Savonds naar een lezing van een prof van de KUL. Was best wel fijn en interessant. Leuk nog eens grapjes over Studenten en Leuven te horen! Héhé, dan ben je toch weer even thuis! Het was hoofdzakelijk kiné gericht, maar omdat mij dat toch echt blijft boeien, kon ik mijn hartje een beetje ophalen!

Na de lezing nog lekker wraps gaan eten bij de Hollandse Dames, daarna snel naar bed, want het zou weer vroeg opstaan worden op Zaterdag. Met dat vroege opstaan heb ik hier eigenlijk nog steeds geen probleem. Nog voor 7uur stond ik al weer klaarwakker op. Rond 8 uur zouden we vertrekken vanuit de stad via de districten naar Nickerie om op Zondag naar Bigi Pan te gaan.

We stonden wat rond te kijken en opeens zagen we een vrij coole auto staan, mmm zou dat ons “busje” zijn? Toch maar gaan vragen, en ja hoor! We hadden een privé trip! Jihaa, wij dermee weg!

We waren nog maar vertrokken of konden mijn lievelingsdier weer eens bewonderen! Prachtig toch die natuur! Heerlijk. We stopten in Groningen om iets te eten, en het stadje wat te bekijken. Ik kan er niets over vertellen, want het stelde echt niets voor! Tijdens de rit kregen we wel veel uitleg over de natuur, over dieren, over cultuur, over verschillen,.. Heel boeiend! We stopten nog eens in een vissersdorpje, maar door de aanhoudende regen was dit niet geweldig. Hoe meer we naar Coronie reden hoe beter het weer begon te worden! Zalig! Smiddags gingen we hier eten en daarna van auto ¨wisselen, van hieraf gingen we verder met de man van onze eerste gidse! Haha.. wat een man was dat, hij kon zijn mond geen 2minuten houden en had overal alles wel een heel duidelijke mening. Best wel vermoeiend hoor! Tegen 4uur kwamen we aan in Nickerie, waar we ons installeerden in ons hotel. Mmm warm water, even van genieten!

Rond half 6 vertrokken we naar de “zeedijk”. Vanaf hier keken we uit over de Atalantische Oceaan en zagen we in de verte Guyana liggen. Prachtig wel, de zon was aan het onder gaan, een lekker windje, heerlijk genieten. Net achter de zeedijk stond een tempel. De eerste keer dat we hier binnen gingen in Suriname. Ook wel tof dus! Daarna gaan eten in een plaatselijk restaurantje, Niet geweldig.. .

Daarna richting hotel waar de gids ons verder liet genieten van de avond. Met een chiller in de ene hand en een spel kaarten in de andere hand, een leuk muziekje op de achtergrond wisten we onze avond verder leuk te vullen!

Zondag, jammer genoeg heel vroeg opstaan, 6u45, want om 8uur, moesten we gepakt en gezakt en met een rond maagje aan de receptie staan! Om 8uur vertrok ons bootje richting Bigi Pan! Wat een belevenis! Ik was echt net 10 stappen ver of ik lag al op de grond! Speciale schoenen waren niet nodig hoor, amaai! Modder, glibber = vallen hoor! Hup Hup met een kont vol modder verder naar het bootje, jeej, levend en wel zat ik erin.. Blijkbaar maar voor 2minuten, want dan moesten we er weer uit! Ok, alles gaat goed, ik zet 3 stappen, Boem! Nu naar de andere kant op de grond! Jezus! Die Surinamers vonden dat natuuuuurlijk Hilarisch! Ze vroegen wat er mis was met mij! Haha, goed, we moesten dus uitstappen om die boot naar de andere kant te trekken (zie fotos) Wat een opdracht was dat weer, ik liet het even aan mij voorbij gaan hoor, ik had echt geen zin nog eens te gaan vallen!

Goed, in de boot, echt mooie natuur. Kaaiman op de rug, Brr, spannend. Qua vogels was het vrij beperkt, we zagen 4 soorten ofzo, en moesten soms echt héél ver kijken om ze te zien. Het was een mooi boottochtje, met grappige momenten. Veel meer stelde het niet voor, dan lekker genieten van de natuur, “rust” en zon! Die was gelukkig ook van de partij! Dat maakt het altijd reuze aangenaam!

Na de boottocht, richting Coronie voor een Lunch waarna we de tocht richting Paramaribo terug inzetten! Rond Half 5 aangekomen bij Liesbeth en Thibault, daar nog wat zitten babbelen, foto’s gekeken en gewoon genieten. Iets gegeten en hup richting huis, want ik voelde me toch niet ideaal..

Zo, voor de foto’s kunnen jullie nog steeds op picasa terrecht!

Jammer genoeg val ik nu even buiten de strijd. Even uitzieken en dan hopelijk nog even genieten en dingen vervolledigen enzo.. Want dat valt nu natuurlijk ook weer even in het water. We zullen het er maar bij nemen zeker!
Binnen 19 dagen kom ik weer naar het Prachtige België! Haha! Het gaat nu super snel, en is echt nog druk! Nog de laatste dingen doen in het land.. afscheid nemen van mensen, nog leuke plaatsjes opzoeken, nog zoveel mogelijk leren.. en gewoon genieten, want dan is dit avontuur al weer voorbij.. Nooit gedacht dat 3 maanden zo snel konden vliegen!

Bigi Brasa, binnen 19 dagen in het echt!

Jade, je bent al bijna thuis! Geniet nog even.. en na even ben ik er ook, klaar voor een party!

Liefs vanuit de hangmat rustende Tina

Omdat ze mij op de vingers tikken..

haha.. Ik werd vandaag meer dan eens.. op de vingers getikt! Ik heb blijkbaar mijn nieuw adres nog niet geven.. en sommige mensen vinden dat nodig.. Stel dat ze op bezoek komen, Hier volgt het:

TINA GOVAERT
SURAUSTRAAT 13
UITVLUCHT, PARAMARIBO, SURINAME

Gsm: +5978721148

Zo!

It’s Raining!!! :(!

Een wereld waarvan je “Gek” kan worden..

Dinsdag 17 Maart 6u30! Ideale tijd voor een blog na een helse nacht? De eerste nacht in mijn eigen bed is mij niet echt goed bevallen! Bah! Dan maar.. nadenken en verder genieten van de pracht van de afgelopen 4 dagen in het Tropisch Regenwoud!
Vrijdag rond de middag vertrokken we gepakt en gezakt naar de luchthaven Zorg en Hoop. Dit was ongeveer 10minuten stappen.. Dus ja.. we waren zeker op tijd! Dan maar “inchecken” .. hoe primitiever hoe leuker zeker!? Haha, we moesten op de weegschaal gaan staan, onze bagage laten wegen en klaar was kees.. “U kan daar gaan wachten”. Hoe laat is de vlucht? Boardingpass? Wat met onze bagage? Dat blijkt allemaal niet zo belangrijk te zijn! Wachten dan maar.. toeval of niet komt mijn stagebegeleidster daar opeens binnen wandelen met haar familie! Ook zij zouden 4 dagen naar het binnenland gaan, weliswaar naar een ander plaatsje! Zij begonnen wat te vertellen.. en wat bleek.. we zouden op een “Boemelvliegtuig” zitten! Al ooit van gehoord? Al ooit gedaan? Ik begon mij al af te vragen wat er ons deze 4 dagen nog allemaal te wachten stond.. en we waren nog maar net vertrokken!

Van 12 tot ongeveer half 2 zaten we te wachten.. en te kijken naar de vliegtuigjes.. Spannend, welk zou van ons zijn? Hoeveel mensen zouden er meegaan? Hoe zou het zijn! Whaaa! Opeens.. een man.. jullie kunnen instappen, zonder boe of bah stap je hier op het vliegtuig. Niemand die vraagt wie je bent, waar je naartoe wil, waar je moet gaan zitten, waar je bagage zit.. Gewoon instappen.. eens we in het vliegtuig zaten ging het razend snel! Gaan zitten, gordels om (niemand die hier nog maar over piepte) en door het gras.. naar de startbaan!! Spannend.. wat een rammelmachien! Na ongeveer 10seconden waren we al in de lucht.. Machtig.. Paramaribo vanuit de lucht. We gingen met dit kleine 18 persoonsvliegtuigje ongeveer tot net boven de wolkengrens! In eerste instantie was het echt genieten! Na ongeveer 45 minuten gingen we laden.. Ik dacht jeej.. wat snel, we zijn er al.. maar tevergeefs, bleek dat dit onze eerste stop was en dat er zo nog 3 zouden volgen voor het eindelijk aan ons was om te laden! Hell, na de eerste stop werd het ongelooflijk warm.. ik kreeg het echt benauwd! Volhouden.. Na 3 stops mochten we er even uit.. een luchtje happen! Toegegeven.. het was wel prachtig, en echt Hilarisch! Landen op gras en modder.. het gras dat tegen de ramen vliegt.. en het terug opstijgen boven een dorpje om zo verder te vliegen over de zogenaamde “Broccoli”. Prachtig! Al moet ik toegeven.. ik was blij als we aan de grond stonden voor onze eigen stop! Jeej..

We landen in een dorpje waar we blijkbaar de volgende dag op “Dorpswandeling” zouden komen! Van de eerste moment was het echt wel ogen open houden, en veel indrukken opdoen! Foto’s van de lokale mensen maken zat er in eerste instantie niet in, deze mensen appreciëren dit niet als je het doet zonder iets te vragen komt er nog eens het gesjouw met bagage bij.. op naar de boot, die ons in ongeveer 5minuten naar Anaula zou brengen! Wat een prachtig ritje was dat! Heerlijk die natuur! Echt een pracht! De zalige zon op je lichaam tussen het tropisch regenwoud over een meters brede rivier varen!
Aangekomen in het prachtige Anaula, even opfrissen en nog een late lunch! Over het eten van deze 4 daagse zal ik kort zijn. Over het algemeens was het lekker, het was voor mijn ouders heel goed om alle keukens eens te proeven, van Creools naar Chinees tot Hindoestaans.. Leuk. Na de lunch.. even gezellig rusten op een zetel aan het zwembad of in een hangmat! Daarna was het al weer tijd om te eten.. We kenden het programma tot nog toe niet en dachten dat ons een rustige avond te wachten stond! Neen hoor.. Hup Hup Hup, lange broek aan, gesloten schoenen aan, bescherming tegen de muggen en hop daar gingen we voor een Kaaimannen tocht! Prachtig.. in het leven moet je altijd naar rechts kijken, naar links kijken, maar vergeet vooral boven en onder niet! Heerlijk.. nooit eerder zag ik zoveel sterren! Van babysterren tot reuze grote sterren.. Ongelooflijk en ontelbaar! Qua kaaimannen was het maar een povere vangst.. een exemplaar of 2 zagen we ergens tussen de vele bomen liggen! Dan maar genieten van de vele geluiden, de prachtig opkomende zon en de uitgebreide Sterrenhemel! Genoten en klaar voor de eerste nachtrust te Anaula!

Zaterdagochtend.. vroeg uit de veren.. en na het ontbijt klaar voor de “Dorpswandeling”. Hoe ik deze ervaring onder woorden moet brengen blijft voorlopig voor mezelf nog een waar raadsel! Dit was een niet te beschrijven wandeling, wat we hier allemaal zagen.. Deze Maronmensen leven in een houten hut.. zo hebben ze er meestal 3, eentje om te koken, slapen en voorraad. Wanneer hun kinderen “groot” worden bouwen ze hutten rond deze van hun ouders! De hutten die ze hebben zijn mini klein! Eigenlijk was de eerste verbazing bij het uitstappen uit de boot.. de vrouwen en kinderen waren de was, vaat en baden aan het doen! Vreselijk, alles in dezelfde rivier, met de weinige middelen die ze hebben, kleren schrobben over een steen! Vreselijk! Je ziet het allemaal in de boeken en film maar als ze er zelf voor naast staat moet je toch wel even slikken hoor! Ze drinken van de rivier, het vervuilde water, wat diarree oplevert en ga zo maar door! Het viel op dat er ontzettend veel kinderen rond liepen in het dorp in vergelijking met volwassenen! De kinderen zijn hier tussen hun 10de en 12de levensjaar vruchtbaar.. wat in deze cultuur dan ook wil zeggen dat ze kinderen beginnen te baren op deze leeftijd! Een kind moet dus voor een kind zorgen.. Vreselijk neen? Zo kan ik nog wel even doorgaan over hun beperkte middelen en soms rare levenswijze en vreselijke rituelen.. Er is hier in dit dorpje en in vele anderen nog heel veel werk aan de winkel! Het is een wereld van verschil met het resort slechts 5 minuten verderop!

Ik vond het echter wel een ongelofelijke wandeling! De kinderen waren echt heel warm in hun contact, ze wouden steeds op de foto, willen dat we de foto’s opsturen, laten hun een Bigi Brasa geven en genieten hier met volle teugen van! Heerlijk toch als je kinderen ziet genieten in deze wrede wereld?!

We namen eveneens een kijkje in de plaatselijke school en kerk! We kochten ook een aantal souvenirs van deze mensen.. Dit is namelijk een deel van deze mensen hun inkomsten bron en ze maken ook nog echt mooie dingen! Bewonderen kan later! :)! Voor verhalen meer in detail en indrukken.. Na 12 april ben ik terug in het land ;)! Nog even wachten!

Na de lunch kregen we wat rust en ook wel.. verwerk tijd! Ik vind persoonlijk dat al die dingen zien en horen toch wel iets met je doet! Mijn hart begin dan echt te bloeden.. ik zou wel hier blijven om de wereld te verbeteren, al zou ik daar gezellig alleen staan en weinig kunnen bereiken! Harde wereld! Dan maar lekker luieren in de hangmat en gaan kayakken op de rivier! Dit kayakken was echt wel hels.. ik zat alleen in een kayak.. het eerste deel was tof, rondkijken en wat pedellen.. we gingen namelijk met de stroming mee, het 2 stuk daarentegen.. Hels, ik had echt pijn aan men armen en handen! Tegen de stroming ingaan.. Bah!

Rond half 5 zouden we een boswandeling maken! Lekker aan het tetteren toen opeens onze gids ongelooflijk schrok, we gingen wel een paar meter naar achter.. die nam een stok en begon in het wilde weg te slaan en te slaan.. Gek geworden? Neen, een gevaarlijke slang lag opeens voor onze voeten als deze iemand zou bijten zou de vraag zijn of deze persoon het zou halen! Brrr toch wel even spannend hoor! Deze slang wist niet van opgeven, hoeveel we er ook op mepten elke keer kwam ze precies opnieuw tot leven! Brrr.. op de foto met dat beestje ;)! Na nog een aantal minuten bleek ze ongeveer dood te zijn! Dan maar gaan showen aan de andere bezoekers van Anaula! Haha, de gids echt nat in het zweet, even dachten we dat de boswandeling niet meer zou doorgaan.. Maar toch, met wat vertraging vertrokken we voor een wandeling door de natuur! Over elke plant en elk beestje die we tegen kwamen wist de gids wel iets te vertellen, Prachtig! Van apen (Oh dat vergat ik nog te vertellen, zo dadelijk dan maar!) tot hagedissen, tot slangen, tot spinnen naar bomen, naar palmen tot bij de vruchten! Prachtig!

Die apen.. prachtig.. ‘S morgens komen die altijd heel dicht bij het verblijf zitten! Ze wachten dan tot de toeristen hen bananen komen geven! Heerlijk die apen komen die bananen gewoon uit je hand nemen, halen de schil eraf en peuzelen ze lekker voor je neus op, waarna ze om meer komen vragen! Hoe prachtig kan het leven toch zijn!?

16u38
Eerste dag terug aan het werk vandaag.. Brr wat een chaos, door het weer was er vorige week geen enkele dag therapie wat wil zeggen.. patiënten die opeens komen opdagen die niet gepland zijn, patiënt die verzet werden komen niet opdagen, opeens staan 2 patiënten daar! Een ware chaos, de kinderen die er nog niet allemaal zijn! Hopelijk valt dit allemaal snel weer in zen plooitjes, zodat we lekker verder kunnen met de stage! Ik hoop ook dat mijn volgpatiënt deze week nog eens komt zodat we verder kunnen met de behandelingen! En met mijn dossier! Stressy! Smiddags kwamen mijn ouders en zus nog even een kijkje nemen waar ik mijn dagen doorbreng .. en dan was het moment van de waarheid weeral aangebroken! Bah.. Afscheid nemen.. Ik ga er niet teveel woorden aan vuil maken.. we hebben een fijne tijd samen gehad, leuke dingen gedaan, een stukje wijsheid meegekregen uit deze wereld.. Nu nog 4 weken volledig er voor gaan.. en dan kom ik al weer naar huis! Ik zal snel terug zijn.. Goeie vlucht en tot snel!

Dan maar terug naar waar ik gebleven was!

Op zondagochtend again vroeg uit de veren voor het bijwonen van een traditionele mis! Was wel speciaal, jammer dat we er niet veel van verstonden.. Blijkbaar was het meer een preek over hun geloof enzo! Na deze mis hebben we een aantal kinderen meegenomen op de boot, al direct werd ik geviseerd door Wandit, ze moest en zou meegaan en naast mij zitten! Hupla, tussen Zus en mij in.. haha, op elkaar gepropt, maar zo schattig! We vaarden naar een “kreekje” van om en bij de 20km lang! Daar gingen we dieren spotten en vooral gewoon genieten van de prachtige natuur! Wandit had al snel begrepen dat foto’s maken fijn is.. Snok fototoestel uit de handen en maar foto’s maken! Het is opmerkelijk hoe snel deze kinderen Kaaimannen en andere dieren gezien hebben! Na het bewonderen van de natuur gingen we naar een eilandje, waar we lekker gingen zwemmen, iets drinken en nog wat soevenirtjes kopen! De kinderen zien genieten is reuze.. ze genieten van wat ze krijgen.. maar kennen soms geen grenzen! Er moet nog veel geleerd worden in deze wereld.. en vooral veel veranderen, werk aan de winkel vrijwilligers!

Na de lunch nog wat hangmatten.. en savonds een traditionele dans en zang show! Prachtig! Heerlijk hoe mensen met zo weinig middelen plezante muziek kunnen maken! De dans is wel héél moeilijk.. de erotische dans.. haha, echt wel grappig!
Op maandag.. in de voormiddag nog even naar een stroomversnelling.. Ik dacht neen, geen bikini aan, dan is die weer helemaal nat, Bah, dan nat opt vliegtuig.. Dus ik was niet van plan te zwemmen, maar voor wie mij kent, begrijpt al snel dat dat geen goed plan was! Ik vond het een mooi plaatsje voor nog wat leuke foto’s.. Dus.. fotos maken, over de rotsen, door het water.. Gaan was geen probleem.. terug komen bleek iets anders te zijn! Ik kon maar geen weg vinden.. en na veel gezoek heb ik het opegegeven en mij met de stroom laten meegaan! Zalig! Hilarisch.. echt machtig een stroomversnelling.. Daar sta je dan in een rok en een topje,helemaal doorweekt! Echt Fijn! In Suriname kan alles! Als het maar genieten is! En ja.. dat blijf ik doen! In de namiddag rond half 1 moesten we snel snel naar het vliegveld want het vliegtuig zou komen.. Hup snel de boot in wandelen gelijk halve zotten! Jaja.. zoals altijd.. veel te vroeg! Nog een hele tijd moeten wachten op het vliegtuig na het wegen van onszelf en de bagage! Haha, Yes.. nu wel een rechtstreekse en prachtige vlucht naar Paramaribo, Zorg en hoop! Mooi het land kunnen zien.. echt genieten..

Na een warme douche .. richting huis.. het wassen kon beginnen.. want.. het echte leven is vanaf vandaag terug begonnen!
Ik ben vast en zeker nog heel wat zaken vergeten te vertellen.. en heel wat details.. maar dat is zoals ik al zei voor later!!
De eindrace is nu echt begonnen.. Binnen 3 weken is het inpakken geblazen.. Daarom gaan we eerst nog reuze proberen te genieten.. dat wil zeggen, véél stageervaring op doen.. veel leren.. voor het grootste deel zelfstandig zijn/verder worden.. en ook wel.. Nog een aantal zalige Trips doen en.. lekker met de mede Stagaires genieten!

Net vernomen dat een mede Stagaire Dengue heeft en in het ziekenhuis ligt! Veel sterkte Maaike, hopelijk kan je snel weer mee genieten.

17u22, ik hou het voor bekeken met deze blog voor vandaag, Ik heb nood aan wat rust want voelde me niet tip top vandaag!
Tot snel,

Geniet ze overal op de wereld…

Vergaan in regen, maar genieten!

Stress.. Zaterdag.. ’S avonds zouden mijn mama, papa en zus toekomen in het zwoele Suriname! Vorige week had ik besloten toch maar niet op trip te gaan op zaterdag om me rustig te kunnen voorbereiden op hun komst! Vrijdagavond, plannen veranderen! Na een lekkere hap en een gezellige avond bowlen met Solien (De dame waarmee we ook naar Commewijne zijn gegaan!) en haar dochter.. plannen maken! Samen besloten toch naar de Vlindertuin te gaan op zaterdag! Om 10uur werden we door onze favoriete taxi man opgepikt voor een rit van een half uurtje naar Lelydorp.

Daar aangekomen een mooie en interessante rondleiding! Zalig! Super mooie vlinders gezien! Op een bepaald moment kwamen deze vlinders op mijn hoofd, rug, schouders,.. zitten! Heerlijk, lekker kriebel kriebel! Na het volledige proces van pop tot vlinder.. de slangen en schildpadden, klaar voor de “rit” terug naar Lelydorp om een hapje te eten! Tevergeefs, we zouden 45minuten tot 1uur moeten stappen, Pff, Zucht, dit zag ik niet zitten hoor (Lazy!) Ik stelde voor autostop te doen, Na nog geen 30 seconden stopte er een pickup waar we opsprongen! En maar lachen en gibberen en.. vooruit! Na 5minuten aangekomen in Lelydrop.. Je kan het nooit raden.. Regen! Na even rondwandelen, en tot het besef komen, dat lelydorp echt een doods dorpje is .. lekker iets gaan eten! Echt Surinaams.. in een typisch.. eettentje! Echt gezellig, maar niet heel praktische, regen, honden en niet veel middelen om mee te eten! Het levert hilarische fotos op geloof mij! Het leek wel net alsof ik niet kan eten! Ondertussen bleef het maar regenen en besloten we onze tocht per bus deze keer, verder te zetten naar onze City Paramaribo! Met de bus.. door de regen, door de fille,.. hobbel hier, hobbel daar, gaten in de bus! Nog snel even iets gaan drinken bij Broki (Jihaa), nat worden, en toch maar besluiten van een taxi naar huis te nemen! Daar lekker een douche.. en om 18u15 klaar voor de taxi naar Zanderij! Opeens.. zwarte kleine auto met onze “vriend” Bjorn erin! Neenee, dit kon niet waar zijn! Hier zouden we nooit alle 4 met kilo’s bagage ingeraken! Als echte Belg maar even van mijn oren gaan maken en het busje laten komen! Jeffrey komt direct.. ahum? 18u20,35,45, kwade telefoon naar de centrale, ja.. hij komt! Ondertussen stond het vliegtuig al aan de grond en was ik echt wel stressy tot achter mijn oren! Oef..Uiteindelijk toch en taxi, racen dan maar!? Op zen Surinaams.. de highway! .. en gaan.. Ondertussen al in contact met men lieve familie.. uiteindelijk rond 10 voor 8 aangekomen op Zanderij.. en 4 minuten later zag ik ze al naar buiten komen! Heerlijk na 6weken! Samen lekker naar huis, nog wat vertellen en snel naar bed!

Zondag, allemaal héél vroeg wakker, iets gegeten, appelsientje gedronken.. wat bij gebabbeld, foto’s gekeken, klaar voor een nieuwe dag, nu Samen.. in Paramaribo! Eerst nog even naar mijn huis.. verkennen en alles showen.. daarna de bus (die nooit gekomen is) naar Paramaribo, en daar een wandeling! Van de waterkant naar de centrale mark.. naar de Dominee, naar.. en zo verder tot op onafhankelijkheidsplein! Woow! Wat een tent! Even kijken wat hier te doen is!?

8 maart blijkt de Internationale dag van de Vrouw te zijn! Ook hier in Suriname besteden ze hier veel aandacht aan! Een grote tent .. veel vrouwen, toespraken, dans, feesten! Prachtig om te zien, de verschillen tussen de vrouwen.. de toespraken, de strijd die nog steeds gestreden moet worden! Mooi feest, ze kregen eten, drinken en werden allemaal in de bloemetjes gezet!!
De komende week zou ik geen sessies geven, het is namelijk woensdag Holi Pagua, een Hindoestaans feest! Ook 2 dagen vrij genomen om optimaal met mijn ouders en zus Suriname verder te kunnen verkennen! Nu, woensdag hoor ik.. dat er helemaal geen stage is deze week! Door de uitzonderlijke regen staat de straat volledig onder, er zijn 6 auto’s in de gracht gereden en fietsen is onmogelijk geworden! Vreselijk.. Blijkt nu ook nog dat het revalidatiecentrum onder water staat! Help! Hopelijk stopt het snel met regenen zodat we alles schoon kunnen maken en de schade kunnen opmeten!

Maandag 8u40 klaar voor een 2 daagse trip naar Galibie! We merken op dat het Super hard aan het regenen was en de straat onder water stond! Ik begon al te vrezen voor de taxi.. en terrecht! 8u50 geen taxi, nog later geen taxi! Dan maar beginnen bellen! Nergens kreeg ik nog gehoor! Vreselijk, daar sta je dan machteloos terwijl je weet dat de bus aan het wachten is! Help Help Help! Uiteindelijk besliste Angela (eigenaar van het appartement) ons naar de stad te brengen! Helaas.. overal regen, straten onder en een te lage auto! Na even rechts omkeer naar de luchthaven om daar een andere auto te gaan halen (Moet je dan wel weten dat alles hier trager dan traag gebeurt!). Andere auto.. jaja we zullen er geraken dacht ik! Opnieuw.. tevergeefs.. de auto wil niet starten! De hoop was nu echt volledig weg! De laatste optie .. de bus naar ons laten komen! 1u30 te laat konden we uiteindelijk toch vertrekken.. na 30minuten.. stopte de bus opeens voor we net naar de andere kant van de Suriname Rivier zouden rijden! Woeps.. er bleken 2 mensen op de bus te zitten die naar het binnenland zouden gaan! Wat nu weer? “Dit is een rit met hindernissen hoor”! Toch maar blijven zitten.. En rijden maar! Rijden.. Sjeezen is een beter woord! Tegen volle snelheid over de best wel slechte weg! Help Help, van de ene naar de andere kant, loskomen van de zitten en met je armen overal tegen kloppen! Je voelde je door elkaar geschud na een helse rit van 3uur! Aangekomen te Albina, aan de Marowijnerivier bleek dat we nog eens meer dan een uur op de boot moesten.. ja, in de regen! Grappige taferelen, maar wel een prachtige boottocht!

Aangekomen te Galibie namen we onze intrede in onze traditionele hut! 😉 De “stank” typische houtgeur moesten we er bij nemen! Na de lunch (15u30).. klaar voor een Dorpswandeling! Veel informatie (teveel om hier te vertellen!) over het drop, de levenswijze en de status op naar de Zoo!

Zalig.. in de Zoo kon ik mijn hartje ophalen hoor! De aapjes sprongen op ons, klauterden over bomen en.. kropen zelfs op mijn rug in mijn topje! Hihi, best wel grappig! Zo een beestje wil ik wel als huisdier hoor!!
Je kan het je niet voorstellen.. als je het zelf niet gezien… het beschrijven is ook een onmogelijke zaak! Ik zou jullie aanraden zelf een bezoekje te brengen aan een typisch Indianen dorpje!

Na het diner, rond half 8, warm aangekleed en vooral vol bescherming tegen allerlei beestjes vertrokken we terug met de boot richting een strand! Na iets meer dan een half uur varen begonnen we vanuit de boot op sporen te jagen! Sporen van reuze schildpadden! Immens grote sporen! Eens die gevonden meerden we aan.. werden allemaal muis stil.. en wachten vol spanning!

Na even wandelen.. een spoor! Waaauw! Eerst de gids laten kijken.. en ja! We hadden er eentje gevonden.. een-tje is misschien niet het juiste woord! Een GROTE past al beter! Waaauw! Echt machrtig! Zo Super groot! De hele uitleg van hoeveel deze weegt, hoeveel eitjes ze kan leggen, hoeveel maal ze dit doet, wat wanneer en welke fases er zijn, ga ik jullie momenteel besparen! Ik kan jullie wel verzekeren.. het is de moeite! Het zien leggen van e eitjes is geweldig, per 3 of 4 per keer komen die eitjes eruit.. met een aantal van meer dan 150 per legbeurt! Waaauw! Waaaauw! Daarna zagen we nog het terug toe doen van haar nest, waarna we het schildpad weer rustig verder aan haar fases lieten verder werken!
Hup.. iedereen terug de boot op, voor een nachtelijk ritje over de marrowijne rivier! Daarna.. gezellig op elkaar gepakt, in een stinkie hut onder een stinkie klamboe.. Lekker slapen ;)! Met de nachtelijke geluiden.. alles wat je je maar kan voorstellen.. Van roddelende, lawaaimakende Noorderburen tot de geluiden van de prachtige natuur! Heerlijk!

Over dag 2 kan ik heel kort zijn.. we vaarden naar Frans Guyana.. het bezoek aan een gevangenis.. erg.. die verhalen, dat zijn! Vreselijke hoeveel leed mensen kan aangedaan worden! Daarna terug naar Albina voor de lunch en hup de bus op voor een meer dan 3uur durende rit in de gietende regen naar huis! Ik kan je verzekeren dat we ook hier nog vanalles tegen kwamen waardoor we onze buikspieren aardig konden tranen! Wat kunnen mensen toch geweldig.. zijn! Haha :)!
Op het vervolg moeten jullie even wachten.. Mijn vingers zijn een beetje moe.. en ik ga verder genieten van het eindelijk een beetje droge Suriname op Donderdag! Tot snel voor een verdere update!

Heel veel Liefs!

Druk, Drukker, Drukst??

Klaar voor een lang bericht? Of geef je al op?

Geloof het of niet.. Ik heb het hier Drukker dan in België! De weken voor Suriname had ik dit nooit kunnen denken/dromen! Woow! Eerlijk waar.. de dag voor Suriname stond mijn hartje even stil.. Wat ging ik toch aan de andere kant van de wereld alleen gaan uitspoken?! Ik kende niemand en laat iedereen die ik Lief heb achter! Met dat bange hartje vertrok ik dan toch.. Dit gevoel ken ik nu helemaal niet meer? Ik vind mezelf raar als ik terug denk aan dit gevoel! Ik realiseer me elke dag meer dat iik echt wel met mijn gat in de boter ben gevallen!

Heb hier echt een toffe stage, dit wil ik in België ook wel doen Poliklinisch gaan werken! Nooit eerder op stage zag ik zoveel praktijk gevallen, alle vormen van CVA, CP en dan nog eens spalken uit vinden en zelf mogen maken! Nice! Ik leer ook de stage elke dag meer te waarderen! Naast dat feit, ben ik blij dat ik nog 1 dag werk en dan een periode vrij ben! Ik kan het gebruiken, het vermoeiende leven eist zijn tol soms!

Even kijken waar ik gebleven was met mijn vorig verhaal..
Donderdag.. normaal ging ik donderdag op werkbezoek bij TeleG en kon daarom het wekelijkse Belgenavondje niet doorgaan bij mij, dan maar bij Liesbeth en Thibault. Uiteindelijk Toch niet op werkbezoek.. Jammer! Lekker macaroni gegeten en daarna gewoon flink op tijd ons bed in! We voelden de vermoeidheid al opkomen allemaal..
Vrijdag.. (Even denken hoor..) Ohja, hangmat liggen, wat boodschappen, wassen, .. taken maken, Thesis!? Smiddags gaan eten bij “Lekker” daar hebben ze europese broodjes aan europese prijzen op meer! Haha, weer een gat door de rekening! Pijnlijk ;)! Daarna.. na veel over en weer gebel en geregel alsnog gaan zwemmen, en wat was het weer Zalig! Ja! Echt!
Savonds, na Emilie haar verhuis, gaan eten bij “Roepram” een fast food, Surinaams.. Roti enzo. Bah, het was niets voor mij, véél te pikkie en langst de andere kant flets, neen, daar blijf ik weg! Daarna.. voor de verandering nog eentje gaan drinken in de Zanzibar! Héhé, ze kennen ons daar al! Rond 11uur snel snel bed in.. want de wekker zou de volgende ochtend om 5uur aflopen!

Pijnlijk Pijnlijk! Maar alles voor een dagje vol Avontuur.. “Berg en Dal” was al op ons aan het wachten!
Met een groep van 9 vertrokken we om 6u20 richting berg en Dal! Na de toffe Afobaka (Ofzo) weg kwamen we om Half 10 aan! Allemaal vol verwachting en spanning.. nog 2uur moeten wachten! SUriname jezus! Dan een (saaie) wandeling, met geschiedenis van berg en Dal niets voor mij dus! Daarvoor was ik niet gekomen..
Uiteindelijk begon om .. half 2 ofzo het echte avontuur, gaan kayakken, ik had afgesproken met Diewer dat we samen zouden gaan, maar neen hoor! Alleen zei de Surinamer, met een klein hartje de Grote Suriname Rivier op.. en ja het ging verbazingwekkend goed! Eerst met de stroming mee.. Jihaaa, en gaan! Gelukkig bleef het droog tot nu toe.. een kreekje in.. daar moesten we stil zijn.. (Mislukt ;)Woeps!) dan zouden we veel dieren zien.. mMMMmm wel wat vogels, een waterspin, maar niets super speciaal! Next time, terug.. jaja.. Opeens super felle storm, moesten snel de kreek uit! Whaaa! en maar kayakken.. tegen de Stroming in, in de regen, whaaa! Vermoeiend! Maar toch, heel aangekomen! Na even.. opdrogen en de regen laten over gaan, moesten we ons al snel snel klaar maken.. voor het echte werk.. De kabelbaan! Jezus, opeens ging mijn hartje weer sneller slaan (En dat is lang geleden ze!) Een heel pakske aan, een helm op, handschoenen.. Whaa.. en oefenen! Het concept was eigenlijk (voor wie de site nog niet bekeken heeft ;)) 7 (denk ik) Plateau’s van boom naar boom! Eerst een heel stuk wandelen naar boven en dan van boomtop naar boomtop vliegen aan de kabelbaan! Spannend! Echt machtig, de eerst keer lukte niet zo goed bij mij, ik schoot van de kabel met mijn hand en het remmen, was dus niet Super elegant! Haha, daarna Super, ik kreeg er echt plezier in.. tot we opeens een stukje verder naar boven gingen wandelen.. Whaaa.. wat een uitzicht.. Het hoogste punt.. Boom.. die verbonden was met een afdaling van 175m boven de Suriname Rivier! Amaaai, Schrik dat ik had, Terugkeren was geen optie, dan maar genieten en gaaaaan! Jeej, Nog 2 afdalingen te gaan, de laatste samen met de gids op de Kop! Amaai, filmpje proberen maken, Jammer mislukt! Heeerlijke dag! Doodop! Super! Met de boot nog terug naar de andere kant sjezen! En terug de bus in.. Op naar Het vat voor een lekker hapje!

En dan Slapen Slapen, Slapen, je zou denken dat dat dan eindelijk eens lukt als je zooo moe bent! Neen hoor, 7uur op en spring levend! Klaar voor een dagje.. Overbridge (en werken!!!), heerlijk, vette regen, we zullen lekker nat worden op het strand! Toch ma
ar vertrokken.. Het was een vrij rustig dagje, het was nodig, niet heel speciaal, jammer van de regen af en toe, maar we hebben genoten! Savonds nog een hapje gaan eten bij het Vat en gaan slapen. Met ja.. je leest het goed, barstende hoofdpijn! Maandag Back to work! Stage is nu echt goed, een echte verantwoordelijkheid!

Vandaag Woensdag.. In mijn nieuwe woning/studio, valt heel goed mee, zie fotos binnenkort! Wel een ander concept, geen kot meer meer een eigen appartement! Druk Druk, Zo dadelijk komen Suzanne, Thibault en Liesbeth al eten.. zodat ik toch maar niet alleen zou zijn 😉 Haha! Machtig! Morgen nog 1 dagje werken.. en dan Weeeeeeeeeeeeeekend en Vaaaaaaaaakanatie! Jeeeeej!

Morgen BBQ met een groepje Belgen, vrijdag naar de stad.. en Zaterdag Zanderij! Klaar voor de trips! Jihaa, heb er zin in!

Ik hoop dat al mijn vriendinnetjes het reuze hebben in hun land!
Jasmien, goooo en verken Lapland!
Jade, nog even en je hebt BEZOEK!
Polen.. Maak er het beste van 🙂 Jullie kunnen het!
Freya: My god! Ik wil daar ook soms zijn ;)!
Ellen en Evi: Ik wil foooooooooto’s!!
De anderen: Geniet!

Bigi BRASA!
Tina
Jullie zien het wel wanneer ik hier terug ben! Tot snel, en anders tot even later voor een verslag van de vakantie!

Verhuis..

Hele bericht weg 😦

Deze avond opnieuw.. Alleen even melden dat alles goed gaat!
Ben goed en wel in men nieuwe Studio aangekomen 🙂
Later meer!

Bigi Brasa!

Er was eens.. een blondje in Suriname..

Lang geleden!

Hoe gaat het daar bij jullie? Hier zooooooooo Ontzettend druk! Ik vraag 2 dagen van 24uur voor de prijs van eentje!

Druk Druk Druk, ook op het werk!
Heb nu echt een heel aantal eigen patiënt waar ik voorbereidingen voor maak, therapie aan geef, evaluaties voor maak, werkbezoek voor doen, bellen,.. Tralalalie Trallala, papers maken, presentaties, stageboeken, .. Zucht! Te druk soms! Ik ben het ondertussen wel echt gewoon hier. Het is echt een andere manier van werken, maar zo boeiend! Poliklinisch werken is echt fijn! Ik geef de mensen dan opdrachten mee om thuis te doen,.. ze doen dit echt heel goed. In België zag ik een beetje op tegen de doelgroep CVA. Ik relateerde ze een beetje met ouderen in een ziekenhuis. (Acute G). Hier is het helemaal anders, de mensen die hier een CVA krijgen zijn meestal veel jonger dan in België! Ik vind het veel interessanter. Doe heel veel oefeningen op kracht en manipulatie van voorwerpen. Ook Kooksessies komen regelmatig aan bod.
Op donderdag geef ik in de voormiddag steeds “schrijven op muziek” aan de kinderen van de mytylschool. Super fijn. Vorige week de 7 en deze week de 8! Jeejeej!

Maandag tussentijdse evaluatie! Spannend. Dan nog 3 dagen werken en dan een weekje vrij! Zaterdag 7 Maart komen mijn ouders en sis toe! Leuk! Samen op stap! Later meer hierover!

Vorig weekend was weeral druk. Vrijdag in de voormiddag naar de Stad, prulletjes kopen, dingen die ik nodig had,.. daarna rond 3 uur naar Nelly “de kralendame”. Super mooie juwelen gaan maken! (Zie foto’s) . Savonds Super lekker gaan eten bij “Miroso”een Javaan! Jammie Jammie! Daarna nog lekker cocktailtjes drinken bij de “Zanzibar”. Jeej. Zaterdag, zwemmen en verbranden! Jeej, vooral de hollanders waren rood ;)! (MOEHAHAHAH). Wel vreemd.. vorige week was in kindje in dat zwembad gestorven. Blijkbaar was het op deze zaterdag begrafenis hiervan. Brr, we zaten lekker fijn onnozel te doen .. opeens komen ze met een wit kistje daar langs het zwembad! Daar sta je dan in je Bikini! Brr, we werden er allemaal even stil van! Ze maakten een hele ronde rond het zwembad en deden symbolisch ware op de kist. We werden gevraagd allemaal recht te gaan staan. Echt vreemd.. Wel mooi, ze zongen liedjes terwijl ze rond het zwembad wandelden.!

Na een lekker douch, en te merken dat we beetje roos waren.. met de bus (dat moet ik ook nog eens vertellen hoe dat hier gaat!Amaai!) naar de stad! Carnaval (dat uiteindelijk een uur te laat begon!) gaan wandelen! De stoet mee doorlopen! Grappig, gezellig, maar niet veel speciaals. Na de “zonsondergang” aan de waterkant bekeken te hebben lekker met iedereen (13 mensen) iets gaan drinken in het VAT (studentending) en daarna.. Pannenkoekenhuisje! JAMMIE!

Zondag mochten we mee met Thibault zen begeleidster naar Commewijne. Daar hebben we vooral heel veel familiebezoekjes gedaan! Best wel eens fijn om dat mee te maken, maar nu heb ik het wel gezien denk ik. Van Commewijne zelf niet heel veel gezien. Het was wel gezellig. De dames op elkaar op de achterbank, kunnen jullie jullie er al iets bij voorstellen? (Lachen geblazen;)). Na de middag nog naar een kreekje bijna aan de andere kant van Suriname, in de regen! Hadden we zin om te zwemmen? Neen, dan maar fotoshoot op de berg met zand! Haha, het blijft hier altijd grappig ookal is het aan het regenen. (Neen, dat is overdreven, maar toch!) Na een geslaagde dag samen met Emilie nog een frietjes gaan eten om het weekend mooi af te sluiten!

Maandag terug aan een drukke werkweek begonnen! Veel taken, veel opdrachten, al dat papierwerk, ik ga er nog eens brrrr van draaien! Maar het werpt zijn vruchten wel af! Joepie!

Ondertussen al weer woensdag avond, na een drukke maandag en dinsdag kan ik jullie melden dat ik tripjes in het vooruitzicht heb. 2 dagen Galibie, reuze schildpadden kijken! En een indianenstam bewonderen! En 4 dagen binnenland Anaula! Joepie! Kijk er zoooooo naar uit! Jeeeeeej!!

Ik ben deze blog aan het schrijven terwijl ik in een hangmat hang, aan het msn-en ben, trips aan het regelen ben en kaartjes aan het schrijve! Wooow hoe zot! (Doodop ook wel!)

Goed.. Ik laat jullie snel!
Tot gauw voor een stand van zaken!

Liefs voor de Lieverds met hun blijvende interesse, eeuwige steun en motivatie! *

Waaauw!

– Zwemmen
– Werken
– Stage voorbereiden
– Verslagen maken
– Tripjes boeken
– Juwelen maken
– Eten
– Carnaval
– Rare Surinamers
– Aan de overkant..

Veel.. ik schrijf snel! Foto’s zijn al te bewonderen!

Zoen